Kolejna wyprawa ekipy Turcji w Sandałach dobiegła właśnie końca, a z tym smutnym faktem związany jest znany nam już od dawna stan obniżenia nastroju, popularnie znanego jako "dół powyprawowy". W ten sposób płynnie przechodzimy z aktywnej fazy choroby brązowych tablic do gwałtownego nasilenia się syndromu powyjazdowego obniżenia nastroju - najwyraźniej podróżowanie to choroba o wielu obliczach. Z każdym powrotem na stare śmieci pojawia się to nieprzyjemne uczucie zagubienia i nostalgii. Gdy wszystkie bagaże zostały już wyładowane, a sprawy porządkowe i organizacyjne są z grubsza ogarnięte, dopada nas smutek. Stan ten rozpoznajemy i diagnozujemy u siebie bezbłędnie, więc mamy też sprawdzone sposoby na radzenie sobie z jego objawami, a przynajmniej - na złagodzenie ich skutków.

Turcja od dawna przyciągała podróżników, zwabionych do niej wizjami egzotycznego świata, podsycanymi przez opowieści o tajemnicach sułtańskiego haremu oraz niezwykłej architekturze miast Azji Mniejszej. Znaczna część z wędrowców przybywała do Turcji w poszukiwaniu śladów cywilizacji antycznych, ale wielu z nich pociągała także ówczesna stolica Imperium Osmańskiego, czyli Stambuł. Wśród odwiedzających to miasto osób nie brakowało Polaków, którzy docierali tu zarówno w celach czysto turystycznych, jak i politycznych czy kulturalnych. Adam Mickiewicz liczył na nawiązanie z Turcją współpracy politycznej, Henryk Sienkiewicz szukał inspiracji przed napisaniem Pana Wołodyjowskiego, a Jan Matejko - zwiedzał okolice Stambułu i namalował przy okazji kilka obrazów.