Wróciliśmy właśnie z rodzinnego wypadu do Irlandii, podczas którego wielokrotnie zadawałam sobie pytanie o sens podróżowania z dziećmi. Zapewne wielu podróżników, którzy są również rodzicami, frapowało to zagadnienie. Po co ciągnąć ze sobą dzieci w jakiś odległy zakątek świata? Zapewne umęczą się zarówno one, jak i ich opiekunowie, a w dodatku niczego nie zapamiętają z podróży! Taką opinią podzieliła się ze mną urzędniczka z biura paszportowego, gdy wyrabialiśmy pierwszy paszport naszemu wówczas 2-miesięcznemu dziecku. Może lepiej by było siedzieć z dzieciakami na placu zabaw przy domu rodzinnym lub ewentualnie podrzucić je na przechowanie troskliwym babciom?

W naszym przypadku żadna z tych opcji nie wchodziła w grę, chociaż, nie ukrywam, w pewnych momentach naszych wspólnych wypraw obie wydawały się kuszącymi alternatywami. Zapewne tak już będzie zawsze, w końcu podróżowanie to nie bułka z masłem, tylko poważny wysiłek organizacyjny, wymagający mnóstwa przygotowań, czasu i sił, o środkach finansowych nie wspominając.