Jedną z ciekawszych struktur z czasów rzymskich w Stambule jest Kolumna Konstantyna, nazywana również Spaloną Kolumną, a po turecku - Çemberlitaş sütunu czyli Kolumną z Pierścieniami. Wzniesienie tej kolumny nakazał cesarz Konstantyn Wielki w 330 roku n.e. Jego celem było upamiętnienie zmiany nazwy miasta z Bizancjum na Nova Roma (czyli Nowy Rzym) oraz ustanowienie go stolicą Imperium Rzymskiego.

Charakterystyka Kolumny Konstantyna

Oryginalna wysokość kolumny wynosiła 50 metrów. Wzniesiono ją z dziewięciu cylindrycznych, porfirowych bloków. Na szczycie kolumny ustawiono posąg cesarza Konstantyna Wielkiego, stylizowany na boga Apollina. Cesarz-bóg trzymał w jednej dłoni glob ziemski, a drugiej - włócznię. Podobno w kuli ziemskiej umieszczono fragment tzw. Krzyża Prawdziwego, czyli pozostałości krzyża, na którym został zabity Jezus Chrystus. U stóp kolumny znajdowało się natomiast sanktuarium zawierające święte relikwie chrześcijańskie: fragmenty dwóch krzyży, na których zginęli na wzgórzu Golgota dwaj złoczyńcy oraz alabastrowy pojemnik na maść, należący do Marii Magdaleny. W tym samym miejscu przechowywano obiekty kultu pogańskiego, w tym Palladion czyli posążek bogini Ateny Pallas pochodzący z Troi.

Zlokalizowana tuż przy teatrze brama monumentalna prowadziła w czasach rzymskich do centrum Side. Przez tę bramę przebiega ruch samochodowy do zabytkowej części miasteczka. Stojący obok bramy elegancki budynek, wspierający się na murach obronnych z IV wieku n.e., został najprawdopodobniej wzniesiony ku czci cesarza Wespazjana.