Zgromadzenie Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa nazywane jest potocznie zmartwychwstańcami, i tak też będziemy się do niego odnosić w dalszej części tekstu. Zgromadzenie powstało w latach 30-tych XIX wieku we Francji, w wyniku współpracy Adama Mickiewicza z Bogdanem Jańskim, który został oficjalnym założycielem zmartwychwstańców.

Po śmierci Jańskiego w 1840 roku wspólnota rozwijała się i w 1842 roku powstała pierwsza reguła zakonu. Konstytucja zmartwychwstańców zatwierdzona została w 1860 roku. W tym samym okresie, czyli w latach 60-tych XIX wieku na terenach bułgarskich rozwinął się ruch duchowy, dążący do zjednoczenia z kościołem katolickim. W ramach wsparcia udzielanego popierającym go Bułgarom papież Pius IX zwrócił się o pomoc właśnie do zmartwychwstańców.

W 2014 roku obchodzona jest sześćsetna rocznica nawiązania stosunków dyplomatycznych między Polską i Turcją. Z tej okazji z obu stron pada wiele gorących deklaracji i zapewnień o przyjaźni, zaplanowanych zostało wiele uroczystości i wydarzeń kulturalnych. Stosunkowo mało pisze się jednak o tym, co właściwie stało się 600 lat temu - jakie to wydarzenie zasłużyło na miano "nawiązania stosunków dyplomatycznych", które, parafrazując wypowiedź polskiego Ministra Spraw Zagranicznych, Radosława Sikorskiego, trwają dwa wieki dłużej niż turecka relacja z Holandią i są trzykrotnie dłuższe niż istnienie Stanów Zjednoczonych.

Głównym źródłem naszej wiedzy o wydarzeniach sprzed 600 lat są Kroniki Jana Długosza. Podsumowując przekaz naszego kronikarza, w 1414 roku, a więc cztery lata po bitwie pod Grunwaldem, sułtan Mehmet I przyjął na swoim dworze polską misję dyplomatyczną, w skład której wchodzili Jakub Skarbek z Góry i Grzegorz Ormianin. W jakim celu przedstawiciele króla Władysława Jagiełły wybrali się w daleką podróż do Azji Mniejszej? Aby zrozumieć motywację tego poselstwa, należy najpierw przyjrzeć się sytuacji, w jakiej znajdowało się na początku XV wieku Imperium Osmańskie.