Osmańska tradycja wyruszania na wojnę z Edirne (Adrianopola) była już od dawna ugruntowana, gdy sułtan Mehmed II planował swoją decydującą kampanię przeciwko stolicy Bizancjum. Pierwsze lata jego drugiego panowania poświęcone były przygotowaniom do realizacji długo pielęgnowanego marzenia – zdobycia Konstantynopola. Edirne odegrało kluczową rolę jako baza, z której rozpoczęto całą wyprawę.

W połowie VI wieku p.n.e. mapa polityczna zachodniej Azji Mniejszej ulegała gwałtownym zmianom. Królestwo Lidii, rządzone przez legendarnego przez swoje bogactwa Krezusa, prowadziło ekspansywną politykę i na krótko wchłonęło Karię, wraz z Halikarnasem. Ten stan rzeczy nie trwał długo. Wkrótce Lidia, a wraz z nią Karia, uległa naporowi perskiego imperium Achemenidów.