Osmańska tradycja wyruszania na wojnę z Edirne (Adrianopola) była już od dawna ugruntowana, gdy sułtan Mehmed II planował swoją decydującą kampanię przeciwko stolicy Bizancjum. Pierwsze lata jego drugiego panowania poświęcone były przygotowaniom do realizacji długo pielęgnowanego marzenia – zdobycia Konstantynopola. Edirne odegrało kluczową rolę jako baza, z której rozpoczęto całą wyprawę.

W połowie VI wieku p.n.e. mapa polityczna zachodniej Azji Mniejszej ulegała gwałtownym zmianom. Królestwo Lidii, rządzone przez legendarnego przez swoje bogactwa Krezusa, prowadziło ekspansywną politykę i na krótko wchłonęło Karię, wraz z Halikarnasem. Ten stan rzeczy nie trwał długo. Wkrótce Lidia, a wraz z nią Karia, uległa naporowi perskiego imperium Achemenidów.

Pytanie o to, czy siostra Kleopatry, Arsinoe IV, została pochowana w Efezie, od dawna fascynuje zarówno historyków, jak i archeologów. Historia zaczyna się w 1904 roku, kiedy archeolodzy odkryli tajemniczy monument znany jako Oktagon. Początkowo uważano go za pomnik zwycięstwa upamiętniający jakieś zapomniane wydarzenie. Jednak w 1929 roku dalsze wykopaliska przyniosły zaskakujący rezultat: u podstawy budowli odnaleziono komorę grobową. Wewnątrz spoczywał sarkofag ze szkieletem młodej osoby, która zmarła w wieku kilkunastu lat. Niestety, czaszka — kluczowa dla identyfikacji — została później zagubiona podczas II wojny światowej.