Mury Teodozjusza w Stambule

Współrzędne GPS: 41.014549, 28.921444

Położenie w mieście: 

Druga linia fortyfikacji strzegąca Konstantynopola od strony zachodniej, została wzniesiona za panowania cesarza Teodozjusza II (408-450 r. n.e.). Niedawno odkryta inskrypcja wskazuje, że budowa murów rozpoczęła się nawet wcześniej, za cesarza Arkadiusza (395-408 r. n.e.). Mury oddalone były o około 1,5 km na zachód od wcześniejszej linii fortyfikacji, zbudowanej za czasów Konstantyna Wielkiego.

Mury Teodozjusza w Stambule

Wszystkie zdjęcia w artykule otrzymaliśmy od naszego użytkownika Pavvka - serdecznie dziękujemy!

Niedługo po ukończeniu Murów Teodozjusza zostały one poważnie uszkodzone przez dwa trzęsienia ziemi: w 437 i 447 roku. Ich naprawa była błyskawiczna, ponieważ Konstantynopolowi zagrażały wówczas wojska Hunów pod wodzą słynnego Attyli, pustoszące tereny Bałkanów. Przy pomocy stronnictw sportowych mury odzyskały świetność w przeciągu zaledwie 60 dni.

Mury Teodozjusza w StambuleMury Teodozjusza w Stambule

System umocnień składał się z wież połączonych murami, a wstęp do miasta zapewniały rozmieszczone wzdłuż fortyfikacji bramy. Mury Teodozjusza były podwójne, a pomiędzy umocnieniami zewnętrznymi i wewnętrznymi wykopano fosę. Baszty i wieże umieszczone na obu liniach umocnień uzupełniały się tak, by każdy odcinek murów był jak najlepiej chroniony.

Podstawą systemu obronnego, tworzonego przez Mury Teodozjusza, był mur wewnętrzny, o grubości wynoszącej 5 metrów i wysokości wahającej się od 8 do 12 metrów. Wzdłuż tego muru wznosiło się 96 baszt na planie kwadratu. Mur zewnętrzny, gruby na 10 metrów, strzeżony był przez 96 baszt o podstawie czworokątnej lub półkolistej.

Mury Teodozjusza w StambuleMury Teodozjusza w Stambule

W Murach Teodozjusza od strony południowej znajdowało się 10 bram, z których połowa przeznaczona była dla wojska, a druga połowa - dla ludności cywilnej. Do naszych czasów zachowały się następujące bramy:

Złota Brama

Dawny łuk triumfalny, rozbudowany i włączony w system fortyfikacji.

Przeczytajcie więcej o Złotej Bramie i twierdzy Yedikule.


Brama Belgradzka

Jej nazwa (tr. Belgrat Kapısı) pochodzi z czasów, kiedy to sułtan osmański Sulejman Wspaniały osadził w jej okolicy rzemieślników, sprowadzonych ze zdobytego przez wojska tureckie w 1521 roku Belgradu. Wcześniej nazywana była Bramą Xylokerkos, od położonego niegdyś w jej pobliżu, poza murami miejskimi, drewnianego amfiteatru.

Brama Belgradzka w StambuleBrama Belgradzka w Stambule

W 1189 roku, za panowania cesarza bizantyjskiego Izaaka II Angelosa, brama została zamurowana. Powodem tej decyzji była przepowiednia, że właśnie tę bramą przedostanie się do Konstantynopola cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego - Fryderyk I Barbarossa. Cesarz Fryderyk przewodził w tamtym czasie III krucjatą, mającą na celu odzyskanie Jerozolimy, a jej trasa wiodła przez Węgry, Bułgarię i Azję Mniejszą. Cesarz do Konstantynopola nie wjechał, a podczas krucjaty stracił życie, tonąc w rzece Göksu (Salef).

Pomimo nieziszczenia się przepowiedni, brama pozostała zamurowana aż do 1346 roku, później otwarto ją na okres około 100 lat, a następnie ponownie zamurowano podczas przygotowań do oblężenia miasta przez Mehmeda Zdobywcę w 1453 roku. Konstantynopol został wówczas zdobyty przez wojska tureckie, a brama została zamurowana aż do 1886 roku. Z tego powodu jej nazwa osmańska początkowo brzmiała Zamknięta Brama (tr. Kapalı Kapı).

Brama Belgradzka w StambuleBrama Belgradzka w Stambule

Brama wraz ze znajdującymi się po jej bokach wieżami mierzy 12 metrów szerokości i 20 metrów wysokości. Sam otwór, którym obecnie odbywa się ruch samochodowy, ma szerokość około 5 metrów.

Brama Srebrna

Brama Srebrna (tr. Silivri Kapısı) nazywana również Wiosenną kończy dobrze zachowany fragment umocnień o długości 680 metrów. Na tym odcinku przetrwało aż 13 baszt wewnętrznych. Brama w czasach bizantyjskich nazywała się Porta ton Pigi - z powodu sąsiedztwa świątyni i klasztoru Zoodochos Pigi (Życiodajnego Źródła).

Brama Srebrna w StambuleBrama Srebrna w Stambule

Brama stoi pomiędzy wieżami o siedmiokątnych podstawach, które zostały mocno przebudowane w czasach późnego Bizancjum. Wieża południowa posiada inskrypcję datowaną na 1439 rok, upamiętniającą jej renowację za czasów panowania Jana VIII Paleologa. Łuk bramy został wymieniony za czasów osmańskich. W 1998 roku odkryto pod bramą piwnicę z reliefami oraz nagrobkami pochodzącymi z IV i V wieku n.e.

Brama Srebrna zasłynęła tym, że wjechał przez nią po odbiciu Konstantynopola od łacinników generał Aleksy Strategopulos - dowódca sił cesarza nicejskiego Michała VIII Paleologa.

Obecna turecka nazwa bramy pochodzi od miasta Selymbria (obecnie Silivri), położonego na zachód od Stambułu. Zostało ono założone jako grecka kolonia, a obecnie jego nazwa kojarzy się z największym w Europie i najnowocześniejszym w Turcji kompleksem więziennym.

Brama Mevlevihane

Do tej bramy prowadzi dobrze zachowany odcinek murów, mający 900 metrów długości. Brama Mevlevihane jest najlepiej zachowana ze wszystkich bram w Murach Teodozjusza, a ponadto zachowała się w stanie prawie niezmienionym od V wieku n.e.

Brama Mevlevihane w StambuleBrama Mevlevihane w Stambule

Brama Mevlevihane (tr. Yeni Mevlevihane Kapısı) posiadała w historii wiele nazw: Brama Rhegion (od nazwy przedmieścia - obecne Küçükçekmece), Brama Rhousios (od Stronnictwa Czerwonych - jednego z ugrupowań skupiających fanów wyścigów rydwanów na Hipodromie) oraz Brama Myriandrion lub Polyandrion (z powodu bliskości cmentarza).

Brama Armatnia

W czasach Bizancjum brama ta nazywana była Bramą świętego Romana - z powodu pobliskiego kościoła pod tym wezwaniem. To druga największa, po Złotej Bramie, brama w Murach Teodozjusza.

W języku tureckim znana jest jako Brama Armatnia (tr. Topkapı Kapısı), ponieważ podczas ostatecznego oblężenia Konstantynopola przez wojska osmańskie w 1453 roku naprzeciwko tej bramy umieszczono potężne działo nazywane Bazyliką, które zostało zbudowana przez węgierskiego inżyniera Urbana (Orbana). Przy tej bramie zginął w walce ostatni cesarz bizantyjski - Konstantyn XI Paleolog.

Brama Armatnia w StambuleBrama Armatnia w Stambule

Brama Adrianopolska

Oryginalna nazwa bramy brzmiała Brama Charisius i pochodziła od pobliskiego klasztoru, którego fundator nosił imię Charisius. Tą bramą wjechał do zdobytego Konstantynopola sułtan Mehmet Zdobywca. Obecnie brama znana jest jako Brama Adrianopolska (tr. Edirnekapı).

Brama Adrianopolska w StambuleBrama Adrianopolska w Stambule

Na końcu Murów Teodozjusza znajduje się Pałac Porfirogenetów (tr. Tekfur Sarayı) zbudowany znacznie później, bo dopiero w XIII wieku.

Odpowiedzi

śmierć cesarza - Fryderyk I Barbarossy w rzece Göksu (Salef).

od bodaj 3 lat intryguje mnie ta oto historia wg cytatu ...

"Brama Belgradzka w Stambule

W 1189 roku, za panowania cesarza bizantyjskiego Izaaka II Angelosa, brama została zamurowana. Powodem tej decyzji była przepowiednia, że właśnie tę bramą przedostanie się do Konstantynopola cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego - Fryderyk I Barbarossa. Cesarz Fryderyk przewodził w tamtym czasie III krucjatą, mającą na celu odzyskanie Jerozolimy, a jej trasa wiodła przez Węgry, Bułgarię i Azję Mniejszą. Cesarz do Konstantynopola nie wjechał, a podczas krucjaty stracił życie, tonąc w rzece Göksu (Salef). "

nie pasuje mi "logistyka" wyprawy, czyli wedle porzekadła - "gdzie Rzym a gdzie Krym"...

pojechał sobie ( chyba na koniku - ale doopsko bolało ) z Germanii, przez (chyba ) Czechy potem Węgry ( bo Romkowa jeszcze nie było ), Bułgarię, a potem co ?

nagle (odna)znalazł się nad Göksu, czyli w okolicach Silifke ?

jakim "cudem"...

dla mnie to jest prawdziwe archiwum X...

czekam na detektywów z wytłumaczeniem...

 

=== 

to przyjemne żyć marzeniami twardo stąpając po ziemi...

Ruszył z Ratyzbony, nie

Ruszył z Ratyzbony, nie przez Czechy ale wzdłuz Dunaju do Belgradu. Potem 'naszą" trasa czyli do Niszu, przez Sofie do Adrianapola. stąd dalej na pd i przeprawili sie przez Dardanele. Przez zachodnia Anatolie a potem na wschod pod Ikonium (Konya). Po zwyciestwie nad Seldżukami ruszyli dalej wzdłuż Goksu gdzie Barbarossa utonął.

Dalej wojska niemieckie prowadził syn Barbarossy-Fryderyk Szwabski. Wiele nie zdziałał. Krzyzowców dopadła m.in malaria. Wiekszosc w Antiochii zawróciła. Sam Fryderyk dotarł do Akki gdzie zmarł.

Cesarskie kąpielisko

Miejsce gdzie cesarz Fryderyk zażywał swojej ostatniej kąpieli znajduje się kawałek za mostem widocznym na pierwszym planie Turcja  

 

pozdrowaśki Piotr

Uzman

Konstantyn XI nie zginął. Nigdy nie znaleziono jego ciała. On po prostu odszedł, ale powróci, gdy Konstantynopol będzie wydzierany z rąk niewiernych, by powrócić na łono Kościoła. A tak poza tym bardzo ładna fotorelacja tak jak i cały blog. A propos murów, sporo informacji o murach zawiera książka "Upadek Konstantynopola" Crowleya. Dla fanów Turcji i Stambułu pozycja obowiązkowa.