Ceramika

Często zachwalana i kupowana w formie pamiątki z wakacji ceramika turecka ma bardzo długą tradycję. Początki świetności tureckiej ceramiki sięgają czasów seldżuckich, czyli XI wieku naszej ery. Pięknie zdobione, ręcznie malowane płytki ceramiczne zdobiły zarówno meczety, jak i łaźnie oraz rezydencje prywatne bogatych paszów.

XVI-wieczna ceramika z Izniku (Fajansowy Pawilon)

Obecnie zabytkowe kafle można podziwiać w wielu tureckich meczetach, w tym w Błękitnym Meczecie w Istanbule oraz w Zielonym Meczecie w Bursie. Zresztą nazwy obu meczetów pochodzą od kolorów płytek pokrywających ich wnętrza.

Piękne, zabytkowe płytki ceramiczne można również oglądać w Pałacu Topkapı oraz w Pawilonie Fajansowym, stanowiącym część Muzeum Archeologicznego w Istanbule.

Przeczytaj więcej o Zielonym Meczecie w Bursie oraz Błękitnym Meczecie, Pałacu Topkapı oraz Muzeum Archeologicznym w Istanbule.


Dwa najsłynniejsze i najstarsze ośrodki wyrobu ceramiki w Turcji to Iznik oraz Kütahya. Podczas gdy wyroby z Izniku są chwalone za ich wartość artystyczną, ceramika z Kütahyi posiada wartość głównie użytkową.

Kafle z Izniku w Pałacu Topkapi

Pozostałe tradycyjne ośrodki produkcji ceramicznej znajdują się w Avanos (w Kapadocji), Ayvalıku, Bursie, Edirne oraz Istanbule.

Przeczytaj więcej o Izniku oraz Kütahyi.


Naczynia ceramiczne z Avanos

Sprzedawane obecnie w sklepach kafle i naczynia ceramiczne są zdobione przy użyciu jednej z trzech następujących metod:

  1. Sitodruk - najpowszechniejszy i najtańszy.
  2. Kalka kopiująca - na czystą powierzchnię nanoszone są zarysy wzorów, które są następnie ręcznie kolorowane.
  3. Odręczne zdobienia bez wykorzystania szablonów, wykonywane przez rzemieślników-artystów - najdroższe i najrzadziej spotykane.

Ceramika na stoisku na Bazarze Egipskim w Istanbule

Warto pamiętać, że wiele z przedmiotów ceramicznych porywanych jest glazurą na bazie ołowiu, więc mogą być wykorzystywane jedynie w celach dekoracyjnych.

cardiologistsnode